سخنان کورش

و  نفهمیدن ها که  به  این  مردم

اسا یش و خوشبختی بخشیده است

بهتر از هزاران سر است

که به نیایش خم شده باشد

یکی ابی دریا که میبینیم و میدانیم

که نیست

دیگری خداوند که نمی بینیم

و میدانیم که هست

مقدستر از لبانی هستند

که دعا میخوانند

بر سر ان روستایی ساده دل و تو کجایی

تا لرزش هیجان و عاطفه را در زیر دستان

پادشاه ببینی

جایی نیست که بتوانی به انجا بروی و از عشق محروم شوی

و جایی وجود ندارد که چون انجا را ترک کنی از عشق محروم شوی

دوباره  این  منم  و  انتظار  یک  لبخند

هزار بار به خود گفته ام ولی ای خوب

نمی شود  به  خدا از نگاه تو  دل کند

به  من  درس محبت   یاد   میداد

مرا  از   یاد   برد  اخر   ولی   من

بجز  او  عالمی  را  بردم  از  یاد(شریعتی)

ولی حماقت انها عوض نخواهد شد و در تمام اعصار می توان به وسیله

گفته ها و نوشته های دروغ مردم را فریفت زیرا همانطور که مگس

عسل را دوست دارد مردم هم دروغ و ریا و وعده های پوچ را که هرگز

عملی نخواهد شد دوست میدارندسینوهه